Yalnızlıktı O'nun derdi. O sabah yine gökyüzü açıktı. Sıcak, soğuk derdi yoktu. Tek ihtiyacı bir tek umuttu ve bulamamıştı aradığını. O yalnızlığın kelime anlamıydı.

Yine tüm çiçekler rengarenk açmıştı. Renkler O'nun için farketmiyordu. Ne çiçek, ne de ot gözüne gözükmüyordu ve bulamamıştı aradığını. O yalnızlığın kelime anlamıydı.

Çevresinde insan kaynıyordu. Kimse O'nu anlayamıyordu. Bakışları bile yanlış anlaşılıyordu ve bulamamıştı aradığını...

O yalnızlığın tam kelime anlamıydı.

Aradığını buluduğunu sanıdığı  o günse, hiç kavuşamadan kaybettiği için ağıtlar yakmıştı, yalnızlığında yalnızlığıyla yalnız bırakana.

Sevdiğim almış başını gidiyor,

Buna can mı dayanır?

Gözü kimseyi görmüyor,

Buna can mı dayanır?

Bu nasıl sevda Allah'ım,

Bu kimin takdiri anlayamadım,

Sevdam zamansız gelmiş,

Buna can mı dayanır?

Sensizliği var ya, anlatmam mümkün değil,

Yüzüm gülse, yüreğim ağlar elimde değil,

Benimki akılsızlık ya, yine de

Söyle buna can mı dayanır?

Yalnızca seni görmek bana yeter,

Sesinse en büyük değer,

Hele gözlerin, gözlerimdeyse eğer,

Birgün hiç görmemeye can mı dayanır?

Sema KATIRCI

NERDESİN

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, Aşıkıyım beni çağıran bu sesin. Gün olur sürüyüp beni derbeder, Bu ses rüzgarlara karışır gider. Gün olur peşimden yürür beraber, Ansızın haykırır bana: -Nerdesin? Bütün sevgileri atıp içimden, Varlığımı yalnız ona verdim ben, Elverir ki bir gün bana derinden, Ta derinden bir gün bana “Gel” desin. AHMET KUTSİ TECER