Emperyalizme karşı verilmiş ve kazanılmış ilk kurtuluş savaşı ve bir yakın zaman destanı olan Milli Mücadeleyi Turgut Özakman gibi bir ustanın (ve uzmanın) kaleminden roman haline dönüştürülmüş şekliyle okumak etkileyici...

Turgut Özakman, Milli Mücadeleyi tüm cepheleriyle (Hanedan, Yunanistan, İngiltere, İtalya, Fransa, Rusya ve Çürük Elmalar ) kronolojik bir sırayla, birbirine paralel bir kurguyla anlatıyor, okuyucuya o atmosferi yaşatıyor.

Hele Büyük Taarruz'da, orduyla birlikte soluk soluğa Kocatepe'den İzmir'e geliyor,

zaferin coşkusunu yaşıyor ve mutluluk gözyaşlarına ortak oluyorsunuz.

Ama beni en etkileyen unsur, herzaman ki gibi Atatürk ve Onun  dehası ... ve...

Yunan Taarruzunun en kritik olduğu bir sırada, Öğretmenler Derneği nin yapacağı toplantıya aldığı davet'e yanıtı,

"Hayır, hayır ertelemeyin" ... cahillikle, ilkellikle savaş, düşmanla savaştan daha az önemli değildir. Toplantıya katılacağım ve konuşacağım...

Zafer'den sonra Bursa'da yine öğretmenlere yaptığı şu konuşma,

 "Ordularımızın kazandığı zafer, sadece eğitim ordusunun zaferi için zemin hazırlamıştır. Gerçek zaferi,  cahilliği yenerek siz kazanacak, siz koruyacaksınız. Çocuklarımızı ve geleceğimizi ellerinize teslim ediyoruz. Çünkü aklınıza ve vicdanınıza güveniyoruz."

demesi...

Turgut Özakman'a küçük bir sitemim var. Yunan Kralı'nın İzmir'e geliyor olması nedeniyle, İzmir'li Rumların yaptığı hazırlıklardan söz ederken "İzmir coşku içinde Kral'ı bekliyordu" (sayfa,130) diye yazması.

O cümleyi "İzmir'li rumlar " diye kursaydı keşke..

Mustafa Kemal ve İsmet İnönü'nün,  genç sayılabilecek yaşlarda (Otuzlu yaşların ikinci yarısı ve 40'lı yaşların başı) o nasıl bir irade gücüdür ki, bütün bir milleti, kendilerinden yaşça ve mevkice büyük o değerli insanları yönetip, yönlendirebilmelerine şaştım.

Savaşın gerçek anlamda yükünü çeken İnebolu'ya neden bir ünvan verilmemiş (Gaziantep,Kahramanmaraş, Şanlıurfa gibi) onu da merak ettim.

Sonuçta bir kez daha, bu mücadeleye omuz veren ve bu uğurda şehit- gazi olan atalarımızla onur duydum.

Asuman...